somebody me

posted on 12 Nov 2014 22:30 by abobdln
ช่วงนี้อยู่กับตัวเองมากขึ้น มีเวลามากขึ้น รู้สึกมีความสุขมากขึ้นด้วย
แต่สุดท้ายเราก็ปฏิเสธตัวเองไม่ได้เลยว่าเราเป็นคนเครียด แบบหลบใน
มองเผินๆ คนคงคิดว่าอีนี่มันจะอารมณ์ดีอะไรได้ทุกวัน
แต่เรารู้สึกว่าเราเป็นคนนจัดการกับชีวิต และอารมณ์เราได้ดีคนนึง
เคยอยากกรีดร้องออกไป อยากด่า อยากๆ แต่เราเป็นคนแบบนี้ไง หลังๆนี่นิ่งเป็นหิน
เราเคยคิดว่าเราเป็นคนที่มความอดทนต่ำ แต่พอมาสังเกตุตัวเองดีๆแล้ว เราอดทน และอดทนมาได้ขนาดนี้เลยเหรอ
เราเคยคิดว่าเราเป็นคนใจร้อน แต่มองอีกทีเราก็ใจเย็นเป็นน้ำแข็งได้เหมือนกัน 
 
เราไม่ชอบเราเองที่เราเก็บความรู้สึกเก่ง ...เกินไป
โลกส่วนตัวของเราสูงเกินไป สูงเกินกว่าใครๆจะอยากเข้ามา
คือโลกของเราไม่สวย ไม่เชื้อเชิญใครจะเข้ามาตั้งแต่แรกอยู่แล้วด้วยส่วนหนึ่ง
ข้อเสียอีกข้อของเราคือเราสามารถตัดเพื่อนทิ้งได้โดยไม่แยแส 
เสียใจแหละ แต่เราก็เกลียดความรู้สึกของการให้ไป ให้ ให้ แบบบางครั้งเราก็อยากได้คืนมาบ้าง
การเป็นคนใจถึงใจ พอให้ใครไป แม้ได้ความรู้สึกดีมาเพียงเล็กน้อยแบบบางเบาบ้าง มันก็คงดี
แต่บางทีเขาก็ทำให้รู้สึกว่า หัวใจเราที่ให้ไปมันไร้ค่า เป็นเช่นนั้นแล้ว เธอเองก็ไร้ค่าสำหรับเราเช่นกัน
ไม่รู้สิ อาจจะฟังดูเห็นแก่ตัว แต่ก็ไม่อยากเสียความรู้สึกไปมากกว่านี้
เราไม่ชอบความเจ็บปวด
 
เราเป็นคนที่อยากทำ นั่น โน่น นี่ เต็มไปหมด 
มีอะไรๆในหัวเต็มไปหมด แต่ไม่ได้เริ่มเลยสักที 
นี่คืออีกเรื่องที่เราไม่ชอบตัวเอง 
 
สังคมตอนนี้ บั่นทอนชีวิตเรา พยายามซื้อวิญญาณความเป็นเราไป 
แต่เราจะพยายามยื้อเวลานี้ให้ยาวนานที่สุด 
เวลาที่เราจะได้เป็นตัวของตัวเอง