มนุษย์ม้าไม้

 

 

 

 

เวลาเหงา

ข้าเจ้าก็คิดถึงบ้านทุกทีสินา

 

เดี๋ยวนี้เริ่มทวีความรุนแรง

ทำอะไรอยู๋ที่ไหนก็คิดถึงบ้าน

 

ก่อนหน้านี้

ไปกิน เอ็มเค เพราะไอ้ลูกจันแม่ง อยากกินมาก

คุณลูกเกด ก็เสือกเอ่ยชึ้นมาว่า

 

"แล้วพ่อกับแม่ เรากินอะไรกันอยู่เนี่ย"

"เอ่อ ??????? "

 

โอยยยย อยากกินนน

ก็เราอยากกินอ่ะ

ขอมื้อเดียวเองนะ

 

ตอนกินข้าวที่มหาลัยอ่ะ

เรากินข้าวที่ไม่เห็นจะอร่อยเหมือนที่บ้านเลย

ชดเลยกันนะ

 

ฮ่าๆๆๆ

ในที่สุด

กูก็ได้กิน เป็ดย่าง ว่ะฮ่าๆๆๆๆ

 

 

ตอนนีี้อนากกินอีกแล้ว!

 

คิดถึงบ้าน

คิดถึงพ่อกับแม่จัง!

 

 

 

เมื่อกี้ข้าเจ้าไปดูฝนดาวตก บนดาดฟ้าหอพักมา

มันสวยงามมาก

 

ข้าเจ้าถอดแว่นสายตา ก่อนจะมองมัน

ข้าเจ้าอยากที่จะเห็นมันด้วยตา ที่ไม่ได้ผ่านวัสดุอื่นใด

อยากเห็นความสวยที่แท้จริง ที่อาจจะมองไม่ชัดไปบ้างเพราะปัญหาบางอย่าง

เริ่มมมองเห็นดวงแรกทีวิ่งมาอวดโฉม

สวยงาม และยิ่งใหญ่

อีกทั้งยังเป็นแบบนี้อีกสองสามลูก

และสำแสงเล็กๆ ที่สร้างความตื่นเต้นอย่างจัง

ให้กับข้าเจ้าอีกจำนวนหนึ่ง

 

สรุปว่าวันนี้

เห็นดาวตกเกือบ สิบดวง

พวกเธอ ช่างน่ารักจริงๆ!

 

เอาเข้าจริงแล้ว

ข้าเจ้าเองนั้นก็ดูดาวมาหลายครา หลายหน อยุ่

แต่ครั้งนี้ มันพิเศษก็ที่ว่า ข้าเจ้าต้องเดินขึ้นบันไดหนีไฟที่ติดอยุ๋กับผนังหอ

เพื่อขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้า จากชั้นที่ เก้า ใกล้ห้องพักข้าเจ้าเอง

ด้วยเพราะเป้นคนที่กลัวความสูง

 

ก่อนหน้านี้ ตอนข้าเจ้าอยู่ชั้นมัธยม

ข้าเจ้าอยากที่จะเรียนรูเรื่องดาราศาสตร์มาก

เพราะมันเป็นศาสตร์ที่สวยงาม และแท้จริง

ข้าเจ้าก็เริ่มอ่าน อ่าน อ่าน และ อ่านมัน

เพราะสนใจ ถึงทำได้

แตกต่างกับหนังสือเรียนน่าเบื่อๆ บางเล่ม

ที่ไม่แม้ที่จะเคยจับ

 

ในวันนี้

ข้าเจ้าเองก็ไม่คิดว่า ข้าเจ้าทำไปได้อย่างไร

ข้าเจ้ากล้า มากกว่าอยากซะอีก

ซี่งเอาเข้าจริงแล้ว

ข้าเจ้าทำไปเพราะความต้องการของข้าเจ้าเอง

เป็นการสู้ เพื่อให้ได้สิ่งที่อยากได้!

แล้วข้าเจ้าก็ทำมันได้

 

ประสบการณ์นี้

ช่างทำให้ข้าเจ้ามีความสุขเสียยิ่งกะไร

 

รักเธอดาวตกดวงน้อย